ΤΑ ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
απόδοση στα ελληνικά THE GREY CAT
Πρέπει να κρατήσεις τον Jan.
Για πόσο;
Μου ανέθεσαν να πάω στο Μπαλί.
Θα γράψω για τις ανιμιστικές θρησκείες.
Θα λείψω για ένα έτος.
Αδύνατον, Werner. Ο Jan μπορεί να μείνει μαζί μου μόνο για λίγες μέρες.
Έχω μείνει αδέκαρος. Δεν έχω άλλη επιλογή.
Δεν μπορώ να περάσω τα επόμενα δέκα χρόνια κάνοντας την νταντά.
Έπρεπε να το είχες σκεφθεί πριν γεννηθεί ο Jan.
Θέλαμε παιδί κι εγώ κι εκείνη.
Πήγαινέ τον στους γονείς σου, ή βρες του ανάδοχη οικογένεια.
Δεν τα βγάζω πέρα άλλο πια. Δύο χρόνια τώρα προσπαθώ.
Δεν θα σου λείψει; Είναι πολύ δεμένος μαζί σου.
Είναι ο μόνος που είναι δεμένος μαζί μου.
Δεν μπορώ όμως να τον πάρω μαζί μου.
Παραδέξου το.
Οι γονείς μου είναι πολύ ηλικιωμένοι για τα καταφέρουν κι εγώ δουλεύω.
Είσαι η αδελφή της. Εσύ μας γνώρισες.
Ναι, αλλά δεν σας χώρισα εγώ.
Όχι, το αντίθετο. Γιαυτό, τώρα εσύ πρέπει να αναλάβεις τον Jan.
Για ποιόν λόγο πιστεύεις πως δεν απέκτησα παιδιά;
Η Marianne επιθυμούσε τρία.
Για να μου μπει στο μάτι.
Αν δεν είχε εμφανιστεί αυτός ο τύπος, θα τα είχαμε ήδη αποκτήσει.
Ο Karl δεν ήταν η μόνη αιτία.
Μάλλον την πηδούσε καλύτερα από μένα...
Αν δεν το φας τώρα, θα πρέπει να το ξαναζεστάνω.
Πιστεύεις πως η Marianne διαφέρει; Ότι δεν είναι πουτάνα σαν τις άλλες;
Πιστεύω πως υπεραπλουστεύεις τα πράγματα.
Ποιός, εγώ; Ποιός παραμέλησε τη δουλειά του για χάρη του παιδιού;
Ποιός απέρριψε προτάσεις, μέχρι που φτάσαμε να πεινάμε;
Ο Jan μπορεί να μείνει μόνο για λίγο. Λυπάμαι, Werner.
Σε ευχαριστώ. Στο μεταξύ θα ψάξω να του βρω σπίτι.
- Μπορώ να βασιστώ πάνω σου; - Ναι.
Πρέπει να βγω από αυτό το λούκι και να ξαναρχίσω να δουλεύω.
Δεν μπορεί ο Wolfgang να φροντίσει τον Jan;
Μα, μόλις συμφωνήσαμε. Μόνο για λίγες μέρες.
Ίσως ο φίλος σου το βλέπει διαφορετικά.
Το θέμα των παιδιών ναι, αλλά όχι και της Marianne.
Το χειρότερο είναι που την υποστηρίζω όταν οι άλλοι την κατηγορούν,
ενώ θα ήθελα να την πλακώσω στο ξύλο.
Μήπως είναι το Μπαλί μια διαφυγή και όχι η μόνη δυνατή δουλειά;
Η συμπεριφορά της Marianne είναι φυγή. Από εμένα.
Δεν έπρεπε ποτέ να παντρευτείτε. Ποιός χρειάζεται τα τελετουργικά;
Σκοπεύεις να φας ή όχι, τελικά;
Μόλις έστρωσε η δική μου ζωή, αυτή εξαφανίστηκε, για να με πικάρει.
Τώρα εσύ υπεραπλουστεύεις.
Λες και οι επαναστατικές της ιδέες δεν υπήρξαν και δικές μας...
Ήμασταν όμως είτε πολύ δειλοί είτε πολύ ευαίσθητοι.
Θα επιστρέψω.
Οι πιο πολλές γυναίκες θέλουν παιδιά, τα οποία αργότερα δεν τις θυμούνται καν.
Ο Jan δεν θα θυμάται την Marianne. Είμαι σίγουρη.
- Σε τί ηλικία τον άφησε; - Δύο χρονών. Δεν τον θέλω σε ίδρυμα.
- Δεν έχει ο Werner γονείς; - Έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια.
Γιατί δεν κρατάς εσύ το παιδί;
Sabine, μην με κάνεις να αισθάνομαι τύψεις.
Είστε περίεργες αδελφές.
Η μία δεν θέλει παιδιά κι η άλλη αφήνει το δικό της για να σώσει τον κόσμο.
Μα, ούτε εσύ έχεις παιδιά.
Θα αποκτήσω σύντομα.
Αλήθεια;
- Σε ποιόν μήνα είσαι; - Στον δεύτερο.
- Δεν είναι δυνατόν. Και η δουλειά σου; - Θα τα βολέψω.
Κατ' έτος γνωστοποιούνται 30.000 κακοποιήσεις παιδιών.
78.000 παιδιά στοιβάζονται σε ορφανοτροφεία στη Γερμανία
και 300.000 ανήλικα φιλοξενούνται σε καταλύματα αστέγων.
Ιερείς, πολιτικοί, γιατροί αδιαφορούν! Κραυγάζουν: ''Προστατέψτε τα αγέννητα!''
Συμφωνούμε, εάν κάποια επιθυμεί παιδί. Εάν όμως όχι,
απαιτούμε νόμιμη διακοπή κύησης, ανεξαρτήτως αιτιολογίας.
Να εκτελείται σε όλα τα νοσοκομεία και με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη.
Οι εύπορες και μορφωμένες είχαν ανέκαθεν αυτήν την επιλογή.
Οι άπορες γυναίκες, χωρίς έλεγχο των γεννήσεων, πεθαίνουν εξαθλιωμένες.
Ο ''Νόμος κατά των Αμβλώσεων'' μάς αφορά όλες.
Μας ταπεινώνει όλες και απαιτούμε την κατάργησή του.
Αποκαλύψτε ποιούς ωφελεί και ποιούς βλάπτει ο νόμος.
Αναδείξτε την ιστορική διάσταση του θέματος.
Η ιστορική αναδρομή θα μας οδηγήσει στην αρχαία Ρώμη.
Juliane, για σένα.
Δεν μπορώ να μιλήσω.
Πού; Εντάξει. Έρχομαι.
Πρέπει να φύγω.
- Margit, θα φροντίσεις τον Jan; - Φυσικά.
Δεν έχουμε τελειώσει.
Συγχωρήστε με. Την ψάχνω πολύ καιρό. Αποφασίστε χωρίς εμένα.
Jan, δεν θα λείψω για πολύ. Παίξε εσύ.
Επιτέλους.
Είσαι καιρό στην πόλη;
Μερικές εβδομάδες.
Έπρεπε να βρω πού δουλεύεις. Δεν πήρα στο σπίτι λόγω του Wolf.
Δεν θα καλούσε την Αστυνομία.
Δεν είχα όρεξη για τις μομφές του.
Δεν φοβάσαι μήπως σε αναγνωρίσουν;
Δουλεύεις γι' αυτό το περιοδικό μόνιμα τώρα;
Μην το υποτιμάς. Δεν είναι ένα συνηθισμένο γυναικείο περιοδικό.
Δεν γράφει για μυστικά ομορφιάς, μόδα και συνταγές μαγειρικής.
Αλήθεια θεωρείς πως προσφέρεις σημαντική δουλειά;
Απολύτως ουσιαστική.
Δεν θα σκεφτόσουν έτσι παλιά.
Ήσουν πάντοτε τόσο λογική.
Δεν έχω αλλάξει. Τη δική σου λογική βρίσκω λάθος.
Ας το συζητήσουμε.
Δεν ήρθα εδώ για να μιλήσουμε για την πολιτική οπτική σου.
Ήρθα όμως εγώ.
Αυτοκτόνησε ο Werner.
Ήταν ανέκαθεν αυτοκαταστροφικός.
Δεν έχω τον χρόνο να θρηνήσω έναν νευρωτικό διανοούμενο.
Ο Jan βρίσκεται στο σπίτι μου.
Τί θα κάνω μαζί του;
Δεν πρόβλεψε γι' αυτόν ο Werner;
Ξεφορτώθηκε τον Jan σε μένα.
Να τον άφηνε σε κάποια τράπεζα, μήπως και τον τύχαινες εκεί;
Ανάλαβέ τον!
Το 'παιξα μητέρα με σένα όταν ήσουν παιδί.
Τώρα όμως είναι άλλη κατάσταση.
Δεν ξέρω κανέναν και δεν μπορώ να τον έχω μαζί μου.
Με εξαναγκάζεις, λοιπόν, στη ζωή που απορρίπτεις εσύ.
Δεν ζήτησα εγώ απο τον Werner να ξεφορτωθεί τον Jan σε σένα.
Τί έπρεπε να κάνει;
Να μην την κοπανίσει.
Αυτό το έκανες πρώτη εσύ.
Δεν έχεις ακόμα καταλάβει γιατί έφυγα.
Ελπίζω ο ερχομός σου εδώ να σημαίνει πως το ξανασκέφτεσαι.
Συμφωνώ με κάποιες από τις ιδέες σου.
Οι ιδέες δεν αλλάζουν τίποτα.
Το κατορθώνουν, αλλά με πιο αργό τρόπο.
Δεν θα κάνω επανάσταση όταν γίνω γριά.
Είναι η σωστή στιγμή, απλώς επειδή είσαι νέα;
Ζήτησα από την Sabine να βρει ανάδοχη οικογένεια για τον Jan.
Μπορείς να βεβαιωθείς πως θα είναι εντάξει; Σε παρακαλώ.
Θα είμαι τυχερή αν βρεθεί έστω και μία περίπτωση.
Πίστευα πως η ύπαρξη του παιδιού θα βοηθούσε τον Werner.
Φεύγοντας, ήμουν σίγουρη πως ο Jan θα ήταν καλά μαζί του.
Πώς αυτοκτονεί κάποιος χωρίς να έχει καν ζήσει;
- Μπορείς να το καταλάβεις; - Κάποιες φορές.
"Ο Κύριος έδωσε τέλος στην αιχμαλωσία του λαού μας."
"Ο Κύριος έκανε μεγαλειώδη πράγματα για χάρη μας."
"Ο Κύριος μάς απελευθέρωσε από την μακρόχρονη σκλαβιά."
Δώσε μας, Κύριε, την φώτιση να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας.
Jan, θυμάσαι την Marianne; Την ''μαμά Annelie''.
Όχι.
- Καθόλου; - Όχι, ήμουν πολύ μικρός.
Οι μανάδες που συνέβαλαν στον όλεθρο, ήταν αυτές που υπέφεραν περισσότερο.
''Επικεφαλίδα αριθ. 8''
Στα γενέθλια της μητέρας του Χίτλερ, στις 12 Aυγούστου,
οι πολύτεκνες τιμήθηκαν με τον ''Σταυρό της Γερμανίδας Μητέρας''.
Ήταν χάλκινος, για όσες απέκτησαν τέσσερα ή περισσότερα παιδιά.
Πάνω του ήταν γραμμένο: "Το παιδί εξυψώνει την μητέρα."
Ο Αδόλφος Χίτλερ έγραψε:
"Ο άνδρας παλεύει για την ύπαρξη του Έθνους.''
''Η γυναίκα παλεύει για τη διατήρηση του Έθνους."
"Κάθε γέννα της είναι και μία νίκη στον αγώνα επιβίωσης τους Έθνους."
Η άρνηση της αναπαραγωγής θεωρείτο ανατρεπτική.
- Σε είδα στον ύπνο μου. - Όχι πάλι!
Καλό όνειρο ή το γνωστό επαναλαμβανόμενο;
Ακριβώς το ίδιο.
- Με ποιάν σε απατούσα αυτήν τη φόρα; - Με την Marianne.
Η Marianne δεν είναι του γούστου μου.
Όταν μας πρωτογνώρισες σου είχε αρέσει.
- Επειδή έδειχνε αδύναμη. - Είμαι και γω αδύναμη;
Νομίζω πως από τις δυο σας είσαι η πιο δυνατή.
Δεν ξέρω αν αυτό αληθεύει.
Αγαπημένη Julie...
Είμαι σε ένα στρατόπεδο στη Βηρυττό και χάρισα όσα ρούχα έφερα μαζί μου.
Στην αρχή κράτησα το τσαντάκι με τα καλλυντικά μου,
την επομένη όμως ένοιωσα περίεργα, οπότε το ξεφορτώθηκα κι αυτό.
Κανείς δεν σε πιέζει για το παραμικρό. Περιμένουν μέχρι να νοιώσεις έτοιμη.
Η Αλ-Φατάχ ενδιαφέρεται πάρα πολύ για τις γυναίκες.
Πηγαίνουν στα σπίτια τους, συζητούν με τους άντρες τους
και εξηγούν ότι και οι γυναίκες μπορούν να συνεισφέρουν στην επανάσταση.
Σε ένα σπίτι που πήγαμε, ο άντρας είπε: ''Αν η γυναίκα μου είναι στην Αλ-Φατάχ,
γιατί να μην συμμαζεύω κι εγώ τα κρεββάτια πού και πού;''
Πήγα σε ένα μαγαζί να αγοράσω ένα σημειωματάριο.
Ο μαγαζάτορας, βλέποντά με να φορώ την μαντήλα της Φατάχ, δεν πήρε λεφτά.
"Για την επανάσταση!", μού είπε.
Όταν αρνήθηκε να πάρει λεφτά για τα τσιγάρα,
του είπα πως είναι για μένα, όχι για την επανάσταση.
Τότε, με άφησε να πληρώσω.
Μας χτυπούν το κουδούνι.
Δες πρώτα ποιός είναι.
- Γιατί; - Είναι 3:00 η ώρα!
Έρχομαι.
- Marianne! - Το όνομά μου είναι Chris.
Τί θέλεις;
Καφέ.
Πες κάτι.
Δεν είμαι υπό τις διαταγές σου.
Είσαι τρελλή;
Ο κόσμος κοιμάται, θα τους σηκώσεις στο πόδι.
Θέλουμε καφέ.
Πότε επέστρεψες;
Μπήκες σε μεγάλο κίνδυνο που ήρθες σε μένα.
Πώς μπορείς και ζεις έτσι εδώ;
Πες κάτι.
Δεν έχω τίποτε να πω.
Θα στρώσω το τραπέζι για πρωϊνό.
Μάλλον είμαστε ανεπιθύμητοι.
Φεύγουμε.
Ένα λεπτό, έρχομαι.
Τί κάνεις εκεί;
Τίποτα που να μου είναι χρήσιμο. Πήγαινε κοιμήσου.
Άφησέ τα για αύριο το πρωΐ.
Οι φυλακές μας βρίσκονται σε όμορφες τοποθεσίες.
Παρακαλώ να με περιμένετε. Δεν θα κάνω πάνω από 1 ώρα.
Ποιόν θέλετε να δείτε;
Την αδελφή μου, Marianne Klein.
Βάλτε στη θυρίδα ταυτότητα και άδεια επισκεπτηρίου.
Πάρτε την άδεια επισκέπτριας και ακολουθήστε την υπάλληλο.
Παρακαλώ, ακολουθήστε με.
Την τσάντα σας.
Το πανωφόρι σας.
Βγάλτε το.
Ξεκουμπώστε το παντελόνι σας.
Βγάλτε τα παπούτσια σας.
Ανασηκώστε την μπλούζα σας. Το απαιτεί ο κανονισμός.
Τί μπορώ να έχω κρυμμένο εκεί;
Αν δεν συμμορφωθείτε, δεν θα σας επιτρέψω να μπείτε.
Ευχαριστώ.
Πάρτε το πορτοφόλι σας και τα τσιγάρα μαζί σας.
Το κλειδί σας.
Παρακαλώ, περιμένετε εδώ.
Juliane! Marianne! Ελάτε για το δείπνο!
- Έλα. Κάτω τώρα. - Όχι, εσύ.
- Πρώτη εσύ. - Όχι, εσύ.
Μαζί, τότε. Ένα, δύο, τρία.
Ποιά είναι πιο γρήγορη; Ένα, δύο, τρία.
Η αδελφή σας αρνείται να σας δει.
Μα, έχω πάρει άδεια.
Παρακαλώ, ελάτε μαζί μου.
Γιατί δεν θέλει να με δει; Σας είπε;
Απαγορεύεται να μιλάμε μεταξύ μας. Ελάτε. Θα σας οδηγήσω πίσω.
Θέλεις να φας κάτι;
Όχι τώρα.
Πώς ήσουν τόσο σίγουρος πως δεν θα ήθελε να με δει;
Ζώντας με τον τρόπο της, δεν μένει χώρος για συναισθήματα.
Ίσως φοβόταν να με δει.
Να φοβάται; Ποιά, η Marianne;
Δεν έχω ιδέα σε τί κατάσταση βρίσκεται.
Κάθησε και γράψε της επιστολή.
Γράψε της πόσο πολύ λυπήθηκες που την συνέλαβαν.
Πιστεύεις πως επιτρέπουν την αλληλογραφία;
Από συγγενικά πρόσωπα; Οπωσδήποτε.
Μα, θα πηγαίναμε στη διάλεξη του Schneider απόψε.
Δεν πειράζει, θα ξανάρθει.
Γιατί δεν πηγαίνεις μόνος σου;
Την πιάσατε πριν από 2 εβδομάδες. Γιατί με παρακολουθείτε τώρα;
Julie, πιστεύεις στην μετά θάνατον ζωή;
Αλλιώς, ούτε η ζωή ούτε ο θάνατος θα είχαν νόημα.
Κι αυτό θα σε πείραζε;
Ναι. Μάλλον θα ήθελα να πεθάνω αμέσως.
Η κα Schaum είπε πως χρειάζονται εθελοντές στην Αφρική.
Πάνε στον Schweitzer. Παίζει καλύτερο εκκλησιαστικό όργανο από τον μπαμπά.
Θέλω να με χρησιμοποιήσουν, να είμαι χρήσιμη σε κάτι.
Όταν θέλεις να σε χρησιμοποιούν γίνεσαι σκλάβος με τη θέλησή σου.
Κύριε Ιησού, ευλόγησον το γεύμα μας.
Η Juliane δεν θα πάει στον σχολικό χορό.
Μα, το φόρεμά της είναι έτοιμο.
Αν δεν φορά φόρεμα στο σχολείο, τότε δεν της χρειάζεται ούτε στον χορό.
Μου τηλεφώνησε ο Διευθυντής σήμερα το πρωΐ.
Φορούσες πάλι μαύρο παντελόνι στο σχολείο.
Ήταν μαύρο τζην.
Δεν μπορείς να την επιβλέπεις, να φορά φούστα;
Η μαμά αρκετά κουράζεται με τα μικρά. Έτσι κι αλλιώς, προτιμώ τα τζην.
Θα φοράς φούστα, ή θα σε ντύνω εγώ ο ίδιος με το ζόρι.
Ποτέ! Δείρε με, αν αυτό συνάδει με το Κυριακάτικό σου κήρυγμα.
Έξω!
Να τελειώσεις το γεύμα σου έξω.
Σε παρακαλώ, Πατέρα, άσε την Juliane να έρθει μαζί μας.
Σε παρακαλώ!
Θα το σκεφθώ.
Δεν θα έρθεις μαζί μας; Γιατί δεν θέλεις;
Επειδή έκανες το καλό κορίτσι στον μπαμπά.
Μην μας τα χαλάς τώρα! Για το χατήρι σου το έκανα.
Δεν χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Ο Πατέρας αρνείται να έρθει.
Δεν θέλω να πάω στον χορό.
Προτιμάς να μείνεις εδώ μαζί του;
Σε αυτόν τον χορό, οι μαθητές προσκαλούν τους γονείς.
Παρακαλώ, συνοδέψτε τους γονείς στις θέσεις τους. Ακολουθεί ένα βαλς.
Σε τί στοιχηματίσατε;
Εισιτήριο για την Αμερική.
- Δεν θα γράψεις για την αδελφή σου; - Δεν τελείωσα το άρθρο για την Αφρική.
- Μπορεί να περιμένει. - Όχι, δεν θέλω να γράψω για την Marianne.
Όταν αποφεύγουμε προσωπικές αναφορές οι αναγνώστριες δεν μας εμπιστεύονται.
Εκθέτοντας τα προσωπικά μας μπορούμε να τις πείσουμε
να σκεφτούν τους εαυτούς τους και να βελτιώσουν τις ζωές τους.
Σκέψου τον αντίκτυπο του άρθρου της Carola για το διαζύγιό της.
Διαβάζω την αλληλογραφία.
Η προσωπική μου ιστορία δεν αφορά τις άλλες γυναίκες.
Θέλω το δικό μας ρεπορτάζ για την Marianne να διαφέρει.
Της είναι δύσκολο να γράψει κόντρα στο υπάρχον κύμα μίσους.
Εγώ δεν θα επέτρεπα να με φιμώνουν.
Εξάλλου η δημόσια συζήτηση για την αδελφή σου θα σε ωφελούσε.
Προσπαθείς να με γλυτώσεις από τα έξοδα της ψυχοθεραπείας;
Καθήστε.
Στην απέναντι πλευρά.
Ξέχασες κάτι στο γράμμα σου.
Θυμάσαι τα κασκορσέ μας που κούμπωναν στην πλάτη;
Χωρίς καμμία συνεννόηση με τα λόγια...
...πάντοτε κουμπώναμε η μία της άλλης.
Έτσι κάναμε.
Οι τιράντες πάντα ήταν κοντές και μας σημάδευαν.
Οι δικές μου ήταν πολύ μακριές.
- Δεν μπορείς να δεις και τον Karl; - Μην ψιθυρίζετε!
Πήγαινέ του κόμικς.
- Επιτρέπονται μόνον συγγενείς. - Ξέχνα την αντιπάθειά σου γι' αυτόν.
Δεν μπορώ.
Δουλεύουμε χρόνια τώρα. Η δουλειά μας είναι σημαντική.
Πετύχαμε αρκετά. Οι βόμβες σας κατέστρεψαν τα πάντα.
Νομίζεις πως για μας ήταν εύκολα τα πράγματα;
Το δικό μας έργο βλάψατε, όχι των άλλων. Ακόμη κι ο Werner το κατέκρινε.
Στο γράμμα σου έλεγες πως θέλεις να με βοηθήσεις.
Τώρα καταλαβαίνω πως δεν το εννοούσες.
Σήμερα δεν μπορώ...
Σας παρακαλώ, θέλω να φύγω.
''Όποιος δεν έχει σπίτι, δεν θα χτίσει. Όποιος είναι μόνος, θα παραμείνει έτσι.''
''Δεν θα κοιμηθεί. Θα μελετήσει. Μακροσκελείς επιστολές θα γράψει.''
''Στον κήπο θα βαδίζει Καθώς τα φύλλα θα πέφτουν.''
Πολύ καλά, Marianne. Μπορείς να καθήσεις.
Τώρα θα αναλύσουμε το ποίημα μαζί.
- Juliane, σε ακούμε. - Είναι γλυκερό.
Αυτό δεν είναι ερμηνεία, είναι υποκειμενική άποψη.
Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα γερμανικά ποιήματα.
Προτιμώ την "Μπαλλάντα της Εβραίας πόρνης Marie Sanders".
Θέλεις να αποσπάσεις την προσοχή μας από την άγνοιά σου για τον Rilke.
Και σεις από τί θέλετε να αποσπάσετε τη δική μας προσοχή;
''Αν είχαν κάποιο σχέδιο Γι' απόψε αυτό θε' να 'ταν...''
Αναστατώνεις την τάξη. Πέρασε έξω.
Αν συνεχίσεις έτσι, θα μείνεις στην ίδια τάξη.
1945. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν γεμάτα.
Πόλεις των 100.000 κατοίκων απορροφήθηκαν από αυτά.
Η βαρειά βιομηχανία αντλούσε εργατικό δυναμικό από εκεί.
Τα εργοστάσια είχαν τα δικά τους στρατόπεδα, εκτός από εκείνα των SS.
Οι βιομηχανίες Steyr, Krupp, Henkel, I.G.Farben, Siemens... έπαιρναν από κει.
Αν οι Ναζί κέρδιζαν, αυτές οι νέες πόλεις θα ήταν κομμάτι της οικονομίας τους.
Αλλά έχασαν τον πόλεμο.
Δεν υπήρχε κάρβουνο για τους φούρνους, ούτε ψωμί για τους ανθρώπους.
Σωροί από πτώματα στο στρατόπεδο. Ξέσπασε τύφος...
...όταν οι σύμμαχοι άνοιξαν τις πύλες.
Οι πύλες άνοιξαν όλες.
Οι επιζώντες κοιτούσαν. Δίχως να μπορούν να κατανοήσουν.
Ήταν πια ελεύθεροι; Θα επέστρεφαν στην καθημερινή ζωή;
"Δεν είμαι ένοχος", λέει ο ανθρωποφύλακας. [Κάπο]
"Δεν είμαι ένοχος", λέει ο αξιωματούχος γραφειοκράτης.
"Δεν είμαι ένοχος."
Τότε λοιπόν, ποιός είναι ένοχος;
Καθώς σας μιλώ, νερό γεμίζει τους ασβεστόλακκους.
Νερό από τους βάλτους και τα χαλάσματα.
Νερό σκοτεινό και παγωμένο σαν τις αναμνήσεις μας.
Ο πόλεμος απλώς λαγοκοιμάται.
Στο έδαφος γύρω από τις εγκαταστάσεις το γρασίδι ξαναφυτρώνει.
Ένα ερημωμένο χωριό...
...τόσο δυσοίωνο, όσο κανένα άλλο.
Το κρεματόριο σε αχρησία, οι ναζιστικές μέθοδοι στα αζήτητα.
Εννέα εκατομμύρια νεκροί στοιχειώνουν τούτη τη γη.
- Τα μάτια σου είναι κατακόκκινα. - Φταίει ο φωτισμός νέον.
Έχασες κι άλλο βάρος. [αναφέρεται σε απεργία πείνας]
Θα γίνω κομψή εδώ μέσα.
Πάψε. Έχουμε μισή ώρα μόνο. Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί αποδυναμώνεις τον εαυτό σου;
- Πόσες μέρες πέρασαν; - Είκοσι πέντε.
Και θα συνεχίσουμε, μέχρι να μας βάλουν σε κοινό κελλί.
Εξήγησέ μου το εξής: Θεωρείτε τους εαυτούς σας εκλεκτούς,
αλλά ζητάτε την μεταχείριση των κοινών κρατουμένων.
Είναι λογικό;
Για τί πράγμα μιλάς;
Γράφεις τώρα για τις φυλλάδες του Springer; [εκδότης κίτρινου τύπου]
Έχεις ιδέα τί γίνεται εδώ;
Δεν βλέπω κανέναν εκτός από σένα και τον δικηγόρο μία φορά τον μήνα.
Κανέναν, εκτός από αυτά εδώ τα βρωμερά σκουλήκια.
Δεν έχω αλληλογραφία, δεν την επιτρέπουν.
Εκτός από τα δικά σου γράμματα και της μητέρας.
Δεν ακούω τίποτα. Η αισθητηριακή απομόνωση αποδίδει τέλεια, σε πληροφορώ.
Κοπανούσα τους τοίχους μήπως ακούσω κάτι από δίπλα.
Δεν υπάρχει κανείς.
Δεν ξέρω ποτέ τί ώρα είναι. Δεν σβήνουν ποτέ τα φώτα, τα γουρούνια.
Είναι αναμμένα νύχτα-μέρα.
Δεν μπορέις να κοιμηθείς με τα φώτα ανοιχτά και τη σιωπή.
Ακούω την αναπνοή μου
καθώς μπαίνει από τη μύτη και βγαίνει από το στόμα μου.
Κάθε φορά ακούγεται διαφορετική.
Η σιωπή είναι διαφορετική. Όχι σαν αυτήν που μας τρόμαζε παιδιά.
Αυτή η σιωπή σε διαλύει.
Χάνεις την αίσθηση του χρόνου και του ίδιου τού εαυτού.
Ακριβώς αυτό επιδιώκουν.
Να σε οδηγήσουν στην τρέλλα.
Μην στεναχωριέσαι. Είμαι καλά. Μιλώ μόνη μου...
...για ό,τι μου περνά από το μυαλό.
Ο,τιδήποτε μού έρχεται.
Βηματίζω πάνω-κάτω...
...και μιλώ φωναχτά για ό,τι μου περνά από το μυαλό.
Και να ξέρεις: Αυτές οι σάπιες Ευαγγελικές ρήσεις...
...είναι οι πρώτες που ξεπετάγονται.
- Έχω ξεχάσει το αγαπημένο μας ποίημα του Paul Celan. - Όλο;
Τέλος επισκεπτηρίου!
Φέρε μου το τσέλλο μου.
Το πουλόβερ σου είναι όμορφο. Δώσ' το μου.
"Μίλησε σε φίλους, συγγραφείς, φιλελεύθερους, διασημότητες."
"Πρέπει να κάνουν κάτι για μας."
Δεν παρακαλεί, διατάζει.
Juliane, Marianne, ξυπνήστε! Συναγερμός! Ξυπνήστε!
Να σου το βγάλω;
Σου το 'πα πως είναι τρελλή ιδέα.
Θέλω να ξέρω πώς αισθάνεται.
Για πόσο μπορεί να υποστεί αναγκαστική σίτιση;
Με κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση, επ' αόριστον.
Αν αντισταθεί, θα περάσουν το σωληνάκι από τη μύτη, για να μην το δαγκώνει.
Δεν εννοώ τη φυσική αντοχή, αλλά την πνευματική και ψυχική.
Μπορείς να υποβάλεις άνθρωπο σε τέτοια μεταχείριση;
Το ζήτημα δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς.
Κάποιες φορές μου 'ρχεται να λιποθυμήσω.
Ήταν τόσο ευαίσθητη στον πόνο, σχεδόν υποχόνδρια.
Ήταν ευφάνταστη.
Πιστεύεις πως έχασε τα λογικά της;
Άκουσα πως θα ήθελες περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Σε καταλαβαίνω, αλλά δυστυχώς είμαστε πολύ λίγες εδώ.
Θα δουλεύω τις νύχτες για να ανταπεξέρχομαι.
Είναι τρομερός ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζει την αδελφή σου ο Τύπος.
Πρέπει εσύ να παρουσιάσεις μια διαφορετική εικόνα.
Στη δίκη της θα χρειαστεί κάθε δυνατή υποστήριξη.
Απεχθάνεται και τη δουλειά μου και την εφημερίδα μας.
Αν γράψω γι' αυτήν, θα το εκλάβει τελείως αρνητικά.
Πρέπει να την βοηθήσεις, παρά τις αντιρρήσεις της.
Για κείνην βοήθεια θα ήταν αν συνέχιζα τον αγώνα της.
- Τελείως παράλογο. - Ναι, το ξέρω.
Αλήθεια, απαιτεί κάτι τέτοιο από σένα;
Helga, έρχεσαι μια στιγμή;
Γιατί τάχα έπρεπε αυτός ο πίνακας να γλυτώσει από τη φωτιά;
Στο σπίτι μας δεν είχαμε πίνακες με βίαια θέματα,
αλλά έναν με αγγέλους μουσικούς.
Ένας από αυτούς έπαιζε φλάουτο.
Όταν ήμουν παιδί, λοιπόν, σκεφτόμουν:
"Αν μπορώ να παίζω τόσο καλά θα ταξιδεύω στον ουρανό...
...χωρίς προσπάθεια και προσευχές."
Τώρα που έφυγε και η Lisa, έχω χρόνο για τη μουσική.
Παίζεις πιάνο ακόμα;
Θα έπρεπε, Juliane. Η μουσική διασκεδάζει τους φόβους.
Ο Πατέρας ένοιωσε ανακούφιση που ζει η Marianne...
...και που δεν πυροβόλησε κανέναν κατά τη σύλληψή της.
Αλλά δεν το παραδέχεται ανοιχτά.
Ώρες-ώρες σκέφτομαι πως νεκρή ίσως την αγαπούσε και πάλι.
Ξέρεις πώς τον αποκαλώ τώρα; Ο Εγωϊστής.
Όταν τον σκέφτομαι, δεν είναι ο Πατέρας, αλλά ο Εγωϊστής.
Σου πήρε καιρό να το παραδεχτείς.
Επισκέψου την μαζί μου. Κρυφά.
- Κρυφά; - Πες του πως έρχεσαι σε μένα.
Θα είναι η πρώτη φορά που θα του πω ψέμμα.
Έτσι θα περάσει την υπόλοιπη ζωή της;
Δώσε και σε μένα ένα τσιγάρο.
Κάποτε θα έκλαιγα ή θα προσευχόμουν.
Πιστεύεις πως δεν είμαι σωστή που δεν μπορώ τίποτε από τα δύο;
Έχω τόσες πολλές ερωτήσεις και για τις δυο σας.
Πρέπει να τις σημειώσω;
Έμαθα να εμπιστεύομαι κι όχι να ρωτώ τους ανθρώπους.
Πρέπει πάντα να μαλώνουμε για την Marianne;
Όχι.
Ή να πάρω τη θέση της, όπως στα όνειρά σου;
Οι γονείς μου με συμβούλεψαν να σε εγκαταλείψω.
Ίσως θα έπρεπε να το σκεφτείς σοβαρά.
Θα ήθελα να παντρευτούμε.
Ήδη ζούμε πολύ καιρό μαζί.
Θέλω να τους κάνω να ντραπούν.
Θα κερδίσεις μόνον περισσότερα προβλήματα.
- Ας πάμε κάπου διακοπές. - Εξάντλησα όλη μου την άδεια.
Πρέπει να είμαι εδώ και για τη δίκη.
Να μην στενοχωριέσαι για μένα όσο είμαι ζωντανή.
Πες το και στη μάνα. Δεν θέλω να ξαναπατήσει εδώ.
Δεν χρειάζομαι μελόδραμα, μου αρκεί αυτή η αθλιότητα.
Την βρήκα πολύ αλλαγμένη.
Σε παρακαλώ, κράτησέ την μακρυά.
Δεν απάντησα στο υποκριτικό γράμμα του γέρου.
Όταν ήσουν 15χρονη, καθόσουν στην αγκαλιά του.
Πήγες να δεις τον Jan;
Δεν σε αναφέρουν καθόλου. Δεν μπορώ να τον δω.
- Δεν το πάλεψες; - Πώς;
Ίσως έτσι να είναι καλύτερα γι' αυτόν.
Έχει διαφορετικό όνομα τώρα.
Thomas Brοuer.
Ο Jan έχει ό,τι χρειάζεται.
Τα παιδιά στον Τρίτο Κόσμο πεθαίνουν καθημερινά.
Κανείς δεν τα βοηθά.
Έπρεπε να βοηθήσεις αυτά τα παιδιά. Και να έχεις μαζί σου τον Jan.
Αυτό όμως θα σου φαινόταν τετριμμένο και μη θεαματικό.
Μια δυσάρεστη καθημερινή αγγαρεία.
Ήσουν δυνατή, απαιτητική, ασυμβίβαστη.
Δεν βλέπεις τις αυταπάτες σου; Κοίταξε τον εαυτό σου.
Διαλύεσαι.
Ζεις την καθημερινή αλλοτρίωση. Κι αυτό σε κάνει τόσο περήφανη.
- Ποιούς βοηθάς έτσι; - Ποιούς βοηθάς εσύ από δω μέσα;
Είναι απλώς ένα βήμα στην πορεία μας.
Δώσε μου το μαντήλι, αλλιώς το επισκεπτήριο θα λήξει.
Δικό μου είναι. Δώστε το σε μένα.
- Τί γύρευες εκείνην τη νύχτα; - Ήταν η ευκαρία σου να έρθεις με μας.
- Και ποιός θα σε φρόντιζε τώρα; - Αν κουράστηκες, σταμάτα.
Ανοησίες. Το θέλω.
Δεν θα μας νικήσουν ποτέ, επειδή δεν εξουσιάζουν τις ψυχές μας.
Περίμενε. Σε δέκα χρόνια ή σε είκοσι,
τότε θα κρίνεις ποιά από τις δυο μας είχε δίκιο.
Τί εννοείς αφελής;
Πώς το εννοείς;
Αφελής δεν είσαι. Επιτρέπεις όμως στους άλλους να σε εκμεταλλεύονται.
Αν είχες αδελφό, δεν θα τον βοηθούσες;
Όχι, αν μου φερόταν όπως σου φέρεται η Marianne.
Θυσίασες τις διακοπές που περιμέναμε για να βελτιώσεις τη ζωή των εγκλείστων.
Και η ζωή μας γίνεται όλο και πιο άβολη.
Δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβεις.
"Χρειάζομαι..."
Ποτέ της δεν λέει "Παρακαλώ" ή "Θα ήθελα".
"Χρειάζομαι αρκετά ζευγάρια μάλλινες κάλτσες."
Το κελλί είναι κρύο, κρυώνουν τα πόδια της.
"Τέσσερα εσώρρουχα, απαλά, κοντά, όχι συνθετικά."
"Σε μπεζ χρώμα, βαμβακερά."
Άρα, δεν κρυώνει και τόσο.
Σταμάτα. Ξέρω τί γράφει.
"Βούρτσα μαλλιών, μάσκαρα σε καφετί χρώμα."
"Μολύβι ματιών, καφετί. Docteur Payot σε χρώμα καστανό."
"Ψαλιδάκι νυχιών, τσιμπιδάκι φρυδιών. Πούδρα σε λευκό χρώμα."
Γιατί τέτοια επιμονή στο μακιγιάζ; Εσύ δεν βάφεσαι ποτέ.
Ας έχει λίγο χρώμα στη ζωή της.
Έχεις υπολογίσει πόσο κοστίζουν όλα αυτά;
Συν τον χρόνο σου για επισκεπτήρια, επιστολές, εκστρατείες υπέρ τους.
Ξοδεύω δικά μου λεφτά.
Για σένα στενοχωριέμαι, αν δεν το έχεις καταλάβει.
Δεν θέλω να καταστρέφεσαι για χάρη της Marianne.
Λάθος. Ανησυχείς για τη δική σου ηρεμία και καλοπέραση.
Θα πάω να δω τον αγώνα αλλού.
Αν ενδιαφερόσουν για τον Jan, δεν θα είχα καμμία αντίρρηση.
Δεν αντέχω τους ανθρώπους που δεν κάνουν τίποτα γι' αυτό.
Τί κάνεις τέτοιαν ώρα;
Διάβασε αυτό.
Είναι πράγματι καλό.
Με εκμεταλλεύεσαι, όπως οι αστοί δημοσιογράφοι.
Με περισσότερη κατανόηση.
Ο χαρακτήρας μου διαμορφώθηκε κοντά στους συντρόφους μου.
Γιατί ανακαλείς μνήμες από τη ζωή μας, γιατί μου τα θυμίζεις αυτά;
- Για να σου δώσω χαρά. - Η πραγματικότητα μετρά, όχι οι λέξεις.
Η παιδική μας ηλικία είναι πραγματικότητα. Δεν μπορούμε να σβήσουμε το παρελθόν.
Έχω αποδείξει πως μπορούμε.
Πώς; Παλιά υπήρξες οπαδός του Χίτλερ. Το παρέλειψα, να μην σε στενοχωρήσω.
Καλή μου Julie, παραμένει το ίδιο θανάσιμο παιχνίδι.
Φυσικά, δεν θα κουραστώ ποτέ να σου λέω πως σε καταλαβαίνω.
Όλα όσα σε αφορούν ως κοινωνικό ον, που σημαίνει ως προϊόν.
Αυτό είναι μόνον το μισό της υπόθεσης.
Γιαυτό, μετά από 10 ή 30 χρόνια,
θα στέκεσαι ακόμα στη λάθος πλευρά, παρέα με την ενοχή.
Για απόδειξη, αν δεν το έχεις ήδη κάνει,
διάβασε τα γράμματα της φυλακής του George Jackson.
Σε παρακαλώ, έλα να με δεις. Μην θυμώνεις μαζί μου.
Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Κατάστημα
Η Marianne μετήχθη σε νέο συγκρότημα. Δεν υπάρχουν κάγκελα, αλλά ειδικό γυαλί.
Φυσικά, την επισκέφθηκα και πάλι.
Έγραψα επιστολές, συζήτησα με τους δικηγόρους της.
Φυσικά, συμμορφωνόμουν με τις απαιτήσεις της
και η πρώτη μου κουβέντα σε κάθε επίσκεψη ήταν πάντα:
"Χρειάζεσαι κάτι; Τί μπορώ να κάνω για σένα;"
Έχεις τόσο κρύα χέρια.
Πάτησε το κουμπί όταν μιλάς.
Μόνον όταν μιλάτε.
Μα, δεν μπορώ να σου μιλώ με το καταραμένο τζάμι ανάμεσά μας.
Πρέπει.
Είναι ο μόνος τρόπος, προς το παρόν. Προσαρμόσου.
Φόρα κάτι πιο χαρούμενο την άλλη φορά.
Σε είδα στον ύπνο μου.
Ονειρεύτηκα πως ήθελα να σε ελευθερώσω.
Το σχεδίαζα επί μήνες, μα όταν ήρθα δεν ήθελες να φύγεις.
Μόνο στο όνειρο.
Το πρόσωπό σου θαμπώνει. Δεν το βλέπω καθαρά.
- Πότε θα ξαναέρθεις; - Σε δύο ή τρεις εβδομάδες.
- Πότε ακριβώς; - Θα σου γράψω για να σου πω.
Πάρα πολλές γραμμές.
Ναι, σαν οργωμένο χωράφι. Το δικό μου είναι όπως πρέπει.
Θα το ξεχνούσα.
Θα μπορούσες να γράφεις τα άρθρα σου εδώ.
Για ποιό θέμα; Δεν μιλώ και τη γλώσσα.
Έχεις όμως μάτια.
Είναι η Marianne.
Τί λένε;
Είναι νεκρή.
Κρεμάστηκε.
Ο Πατέρας δεν πιστεύει πως ήταν αυτοκτονία.
''Κύριε, έρχομαι σε σένα, όπου υπάρχει φως.''
''Είμαι μόνη, αλλά εσύ στέκεις δίπλα μου.''
''Είμαι αδύναμη, αλλά εσύ με στηρίζεις.''
''Ταραγμένη, κοντά σου βρίσκω γαλήνη. Πικραμμένη, κοντά σου βρίσκω παρηγοριά.''
''Δεν ξέρω τις σκέψεις σου, αλλά εσύ γνωρίζεις τις δικές μου.''
Θα σου φέρει ύπνο, θα σου κάνει καλό.
Δεν θα ξαναδείς πρόσωπο σαν αυτό.
Πόσο πρέπει να ψάξεις για να δεις πρόσωπο σαν αυτό;
Wolf, σε άκουσα καθαρά: Πρέπει να συνεχίσω ...για εκείνην.
Θυμάσαι τα κασκορσέ μας;
Ο Πατέρας είπε: "Δεν θα αυτοκτονούσε ποτέ."
Εγώ θα μπορούσα, εκείνη ποτέ.
Αυτή ποτέ... Ίσως εγώ, αυτή όχι.
Πρέπει να με βοηθήσετε. Υπήρξατε ο δικηγόρος της.
Δεν θα μου δείξουν επίσημα έγγραφα. Εσείς μπορείτε να τα ελέγξετε;
Ναι.
Συμφωνείτε;
Ναι.
Δεν μπορώ να σας πληρώσω πολλά, αλλά υπόσχομαι να κάνω ό,τι μπορώ.
Αυτό θα το συζητήσουμε αργότερα.
Το πιστ/κό θανάτου, τα υπάρχοντά της... Μπορείτε να τα πάρετε εκ μέρους μου;
Θα χρειαστώ εξουσιοδότηση εκ μέρους σας.
Κάπου εκεί θα υπάρχουν εξηγήσεις, στοιχεία...
Ήσασταν εκεί το πρωΐ της ημέρας που πέθανε.
Προσέξατε κάτι που ανατρέπει την επίσημη εκδοχή;
Δεν ξεκινάς από τις εκδορές να σπουδάζεις ιατρική.
Με βοήθησες ήδη επιτρέποντάς με να έρθω εδώ.
Ούτε που εξέτασαν τα νύχια της. Κάτι τόσο συνηθισμένο.
Αν προηγήθηκε πάλη, θα αποδεικνυόταν έτσι.
Με αρρωσταίνεις. Πόσο ακόμα θα τραβήξει αυτό;
Ξέρεις πόσο.
Όχι, δεν ξέρω.
Μέχρι να βρω αποδεικτικά στοιχεία.
Πότε, δηλαδή;
- Πότε; - Σύντομα.
Πόσο καιρό το λες αυτό;
Δεν θα σε πιστέψει κανείς, ακόμα κι αν προσκομίσεις αποδείξεις.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
- Τί θα γίνει με μας; - Έχουμε ολόκληρη ζωή μπροστά μας.
Μια ζωή με ένα πτώμα ανάμεσά μας.
Είναι μακάβριο, δεν το αντέχω και δεν πρόκειται να την φέρεις πίσω.
Δεν σε κατηγορώ.
Τότε πάψε να το κάνεις.
Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.
Δεν έχω ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, οπότε δεν μπορώ να σε καταλάβω.
Ακόμα και να μπορούσα, δυσκολεύομαι πολύ να καταλάβω.
Είναι αυτοκαταστροφικό. Σε παρατηρώ. Δεν σε βοηθώ. Πεθαίνω κι εγώ.
Αν μπορούσα να σε βοηθήσω
...απλώς με την παρουσία μου...
...αλλά αγνοείς και την παρουσία μου.
Ουτέ καν πρόσεξες πως βρίσκομαι στο δωμάτιο.
Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
Ή πρέπει να γίνει σε σένα αυτοψία για να το ανακαλύψουμε;
Ίσως θα έπρεπε να ζήσουμε χωριστά για λίγο,
μέχρι να βρω τις αποδείξεις μου.
Είσαι έτοιμη να διαγράψεις μία δεκαετία συμβίωσης, δηλαδή;
Είσαι ένα τέρας! Ποτέ δεν θα σε καταλάβω!
Ποτέ!
Καταλαβαίνω. Μπήκατε σε μεγάλο κόπο, αλλά ξεχνάτε ένα πράγμα.
Η υπόθεση είναι παλιά.
Φόνος ή αυτοκτονία, κανέναν δεν ενδιαφέρει πλέον.
Σαν το περυσινό χιόνι.
Η αδελφή σας και το σχετικό κίνημα ανήκουν στα τέλη του '60 και το '70.
Σήμερα στην επικαιρότητα βρίσκονται Τρίτος Κόσμος, Ισλάμ και ενεργειακή κρίση.
Δηλαδή, πώς να επιβιώσουμε στον αιώνα που ζούμε.
Η αδελφή μου έστρεφε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στον Τρίτο Κόσμο.
Ίσως, αλλά ως δημοσιογράφος γνωρίζετε τους κανόνες.
Η σωστή είδηση στη σωστή ώρα.
Τα υπόλοιπα είναι είτε για τη χωματερή είτε για τα βιβλία της Ιστορίας.
Είμαι η Αδελφή Gerda. Ακολουθήστε με, παρακαλώ.
- Είστε κοντινή συγγενής; - Ναι.
- Και εσείς; - Είμαι γιατρός.
Νόμισα πως είστε επίσης συγγενής.
Δεν μας μιλά. Ίσως λόγω του πόνου, αλλά δεν ξέρουμε σίγουρα.
Εδώ βρίσκεται. Μην αναστατωθείτε.
Είμαι η Juliane.
Η Julie, ήμασταν συχνά μαζί.
Με θυμάσαι;
Πέρασε καιρός από τότε.
Ο γιατρός είπε πως θα γίνει καλά. Θα χρειαστούν 3 ακόμη πλαστικές.
Το δέρμα είναι νεανικό, δεν θα μείνουν σημάδια.
Το αγόρι έχτισε το καταφύγιο μόνο του.
Συχνά περνούσε όλη του τη μέρα εκεί. Παιδί με πολύ γόνιμη φαντασία.
Έκανε τις εξυπνότερες ερωτήσεις. Ήταν απόλαυση να τον ακούς.
- Ξέρει κανείς ποιός το έκανε; - Όχι.
Κάποιος ανακάλυψε πως η αδελφή σας υπήρξε η πραγματική του μητέρα.
Ξέρετε πώς έγινε;
Ο δράστης ανακάλυψε το καταφύγιο. Ο Thomas πιθανότατα κοιμόταν.
Ο δράστης έχυσε βενζίνη και έβαλε φωτιά, υποθέτω.
Δεν πήραμε λέξη από το αγόρι.
Έτρεξε στο σπίτι ουρλιάζοντας.
Να σε βοηθήσω να το βγάλεις.
Σου αρέσει το δωμάτιο;
Θα ψάξουμε για άλλες αφίσες.
Υπάρχει μαγαζί στη γωνία με μεγάλη ποικιλία.
Θα το ήθελες;
Πεινάς;
Πάρε έναν υπνάκο, κι έπειτα θα σου δείξω τα κατατόπια.
Να σε σκεπάσω;
Όχι, μπορώ μόνος μου.
Διψάω.
Μπορείς να κοιμηθείς, ή θέλεις να σου κάνω παρέα;
Γιατί έβαζε βόμβες;
- Ποιός το λέει; - Όλοι.
- Μην το κάνεις. - Συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Πήγαινε.
Φώναξέ με, όταν με χρειαστείς.
Δεν έχεις δίκιο, Jan. Η μαμά σου ήταν ξεχωριστή γυναίκα.
Δεν με πιστεύεις;
Θα σου μιλήσω γι' αυτήν.
Θα μου τα πεις όλα;
Όσα ξέρω. Δεν τα ξέρω όλα.
Θέλω να τα μάθω όλα.
Εμπρός, ξεκίνα.
Ξεκίνα!
ΤΑ ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
απόδοση στα ελληνικά από την ''grey cat'' βάσει των αγγλικών υποτίτλων του '' jonsν''